Не думаў, што дасюль жывыя нагэтулькі тлустыя лемінгі. За 30 хвілін пацерці каменты, забаніць апанента і ў пошце ўсё гэта прызнаць, фактычна падпісаўшы Акт зліву-здачы. На маёй памяці ці было такое. Нават гонар не ўзяў, бо няма за што -- хвалююся, за нізкую якасць прапагандонаў.

Ноччу грэйпфрут, яблык і дайкон завязалі са мною спрэчку, цягнулася гэта некалькі гадзін, аргументаў у мяне было, мякка кажучы, мала. Урэшце, адкінуўшы правілы палемікі, узяў іх і як Купалу. Сорамна, ага... што далей не памятаю.

Але пазітывізм такі перамог, раніцай астылыя целы яблыка з дайконам ляжалі ў халадзільніку. Усё ж ткі ўем сваіх апанентаў, пісьменна ўем, нават не асноўнай стравай -- кураня-тапака з дайконава-яблычным салатам.

А вам не надакучылі тыя 500 долараў, якіх чарговы раз загадана дасягнуць?

Мо хто бачыў/ведае, ці ёсць у Мальборкскім замку ліфты (ці нешта падобнае) для людзей з абмежаванымі магчымасцямі?

"И кого же нам представляют героями? В первую очередь Франциска Скорину, который всю свою жизнь стремился заслужить признание Запада, где и провел большую часть своей жизни. Стремился к личному благополучию и обогащению, на этой почве имел судебные разбирательства. В угоду Западу изменил свое имя, которое калькировано с латинского - Franciscus."

або

"... Выставлять же национальными героями, радетелями за белорусский народ магнатов Радзивиллов - то же самое, что представлять национальными героями России Березовского и Абрамовича. Мы обычно сетуем, что очень мало сохранилось древних западнобелорусских памятников - писем, книг, актов, летописей. Так в этом большая «заслуга» Георгия Радзивилла по прозвищу «Сиротка». Его имя навсегда войдет в историю как палача древних памятников культуры. «Сиротка», как и магнаты Мацеевский и Гроховский, израсходовали огромные средства на поиски, а затем приобретение русских книг, рукописей, которые потом сжигали. Прославились они и тем, что разрушали русские типографии. И если подобная печальная участь постигла за редким исключением не все древние памятники западнорусской культуры, то благодаря известной деятельности архиепископа Георгия Конисского. Достаточно сказать, что к концу жизни его личная библиотека насчитывала 1269 ценнейших книг и 241 экземпляр рукописей и документов. Мы же не знаем еще, сколько книг уничтожено в пожаре архиерейского дома. Януш Радзивилл, подобно Вильгельму Кубе, является палачом белорусского народа. ..."

Иван Мартынов, доцент Могилевского Госуниверситета им А. А. Кулешова

На вул. Б.Хмяльніцкага, паміж "Кастрычнікам" і Баняй №1, ужо 3 дзень без прытулку цяжарная котка. Магчыма, выйшла пагуляць з суседніх 5-павярховак і не можа вярнуцца, а можа хтосьці выкінуў. Апошняе верагодней, бо, калі бачыў першы раз, побач з ёю была купка сухога корму. Выглядае разгубленай, не ведае куды ісці, даверлівая да людзей. Узяў бы, але ў мяне ўжо 2 ката і ў кватэры ніводнай дзверы. Прытуліце хто-небудзь, калі ласка!

"Мы поехали в Иерусалим рано утром, прогноз был пугающим - снег и холод. ... В Иерусалиме было вполне солнечно, вопреки всем прогнозам цвел миндаль" -- адпальваюць Ізраільскія фрэнды.

Спрабаваў ліквідаваць шчыліны ў дзвярах, адчыняў-зачыняў шмат разоў, Калгаснік і Сялянка круціліся побач спрабуючы скрасці кавалак гумавага валіка. Калгаснік за дзвер нават не глядзеў, напэўна, вяртацца туды адкуль быў узяты ён не хацеў. Сялянцы было цікава, але, здвалася, і толькі. Нарэшце, кінуў марныя спробы, дзвер замкнуў. Першы раз чуў каціную гістэрыку -- Сялянка нейкім чынам апынулася па-за кватэрай і лямантавала велімі гучна.

Колькі магло быць прачытана, напісана і зроблена за дадатковыя 1-2, а часам 3-5, гадзін штодзень. Вельмі шкада часу апошніх 6 гадоў, асабліва, бо лічыў што не марную яго. Калгаснік і Сялянка сядзець насупраць, глядзяць на мяне як на гаўно і яны маюць рацыю.

P.S. Калі што, гэта не пра ЖЖ, пра іншае месца :)

Сёння бульбяным пюрэ са смажанай у паніроўцы рыбай, чаем з малаком і глазураванымі шакаладнымі сыркамі. На буднях, шкада, як давядзецца :(

Атруціўся, ледзь дасядзеў дзень, пэўна гэты быў нейкі "тэрмаяд", бо мяне не так проста атруціць. Альбо старэю.

Людцы, вельмі неабходна аўтазапаўнялка дагавораў, т.б. калі ёсць некалькі балванак, куды забіваюцца звесткі выбраныя ў нейкай базе дадзеных. Калісьці рабіў падобную на нейкай прымітыўнай СУБД і на даўнім-даўнім Access, цяпер зладзіць з імі не магу. Можа хто параіць што карыснае -- гатовае або дзе хутка-проста зрабіць гэта?

Пайшоў у краму і на прыпынку чуў цікавую версію, быццам маразы моцныя, бо Расія і Украіна сквапяцца на энергію і памарозяць нас вусмерць.

Мо хто ведае імя Г. Марцінкевіча, біяграфію якога мог складаць А. Ф. Рыпінскі побач з Я. Баршчэўскім, Ф. Рысінскім, Т. [Лада-]Заблоцкім?

Прыйшло з ніадкуль і пайшло ў нікуды. Гэта не пра ідэю, а пра бурбалку на яе паверхні.

Учора аб'наяўліваў чэк № 006660, у лічбы не веру, але чакаў каля касы надзвычайна доўга. Быў час і падумалася. Нахалеры мне гонкі за грашыма, хапіла б траціны сёнешніх заробкаў. Нават мізеру сакавіка-красавіка мне б хапіла, каб не выплаты за крэдыт. Чаму не знайсці спакайнейшае месца, можа на чвэрць-палову дня, ды займацца сапраўды мне цікавым. Коцікам не будзе чаго есці? Ну прабачце, а навошта лапы, зубы і нарэшце хвост?

- ЧП "Супер пупер"?
- Да.
- Из Белгосстрах звонят, у вас по строке 31 два лишних рубля.
- Мгм?
- Отчет принимаю, на 1 января по строке 20 вы должны показать на два рубля меньше.
- И куда мне их засунуть?
- Выбирайте выражения!!
- %) ... вставить?
- Куда хотите!
- Спасибо.

Купіў птушку 2-й катэгорыі, варыў 5 гадзін, падліваючы кіпеню -- мяса не разварылася, булён атрымаўся выдатны. З часткай булёну ўжо рабіў лапшыны, некаторыя запчасткі абсмажыў, іншыя пойдуць на пірог. Карацей, у булённых мэтах, птушак 2-й катэгорыі раю.

Чаму Вы думаеце я сёння цогаўся на колішнюю працу ды забіў процьму часу? А таму, што мая наступніца не магла трапіць на партал ФСАН, слёзы-соплі і, вядома ж, мае козні(!). Усёй праблемы было -- лішняя літара ў сеціўным адрасе. І чаму я такая ануча па жыцці? :(

Некалькі гадоў працаваў з італьянцамі, вядома, за усіх не скажу, але тыя каго ведаў у раздалбайстве далёка наперадзе айчынных "узораў". А яшчэ сквапугі.

У "Прасторы", прынамсі Шабаноўскім, зніжкі на мяса, якое само па сабе прыгожае, але бязлітасна нашпрыцаванае! Фрэнды, не вядзіцеся на прыемныя цэны.

Як скланяць "Зміцер" і як будзе ад яго імя па бацьку? А яшчэ мяне ... людзі, якія запісваюцца ў пашпарт напр. Алесямі, вядома, няма ж думкі, што нашчадкі будуць Алесевічамі і Алесеўнамі

Ну што, сапсаваць настрой проста на НГ -- гэта ж талент, ці не праўда?

На толькі мінулай працы трагедыя. Аб'ектаў няма, грошай няма і яблан-заснавальнік нелегальна пагнаў тэхніку і людзей, літаральна за ежу, кудысьці 100 км на поўнач ад Піцера. Сярод гаротнікаў і П., машыніст крана з Віцебска, з вялікім працоўным досведам і вельмі прыемны чалавек, да 50 гадоў, з выдатным пачуццём гумару. І на тых "заробках", недзе ў лесе, кран П. нейкім чынам зламаў стралу. Што там і як было, дакладна невядома, але П. уцёк у лес -- спачатку мо з тыдзень, "вядома", нікуды ж не паведамлялі, а ў чацвер ужо паліцыя шукала з сабакамі. Карацей, П. знік -- дадому ён не вяртаўся, сям'я яшчэ не ведае пра ўсё гэта. Цяпер, яблан-заснавальнік павінен паведаміць родным П., але ён у нас гістэрычка і ..., таму прымушае да гэтага "дырэктара", які да гэтых спраў наогул ні сном, ні духам. Сумныя Каляды.

Коцікі, убачыўшы слоікі ёгурта, не захацелі есці сухі корм і скандзіравалі: "М'ёмгурррт, м'ёмгурррт!", -- з'елі праўда толькі паўслоіка, але і ёгурт не самы лепшы.

Людцы, хто ў БДЭУ здаваў пану З.Ш. іспыты па гістарычных дысцыплінах, падзяліцеся ўражаннямі? Мне не пашанцавала, здаваў іншым, а вось цяпер мне кажуць, што жыццё прайшло міма :)

Быў сведкам бойкі прадавачкі з мужыком за пакунак таннага свіна-расліннага фаршу, мужык у краме схапіў і пабег, прадавачка за ім і ўжо на вуліцы падсечка -- мужык ляціць у адзін бок, фарш у іншы. Што ж будзе далей?